Skocz do zawartości

Nie lubisz reklam?  
1 raz na nowej odsłonie? | Problemy z zalogowaniem?


- - - - -      

Pterinopelma sazimai



[attachment=54719:IPC]
0. Pterinopelma sazimai - samica wylinkę przed dorosłością
Załączony obraz: 1_800.jpg
1. Pterinopelma sazimai - samica wylinkę przed dorosłością
[attachment=59600:IPC]
2.
Załączony obraz: 2_800.jpg
3.
Załączony obraz: pte.jpg
4.

Stan prawny

Aneks UE: Nie jest w Aneksie UE
Ochrona w Polsce: Brak danych
Gatunek niebezpieczny: Nie
CITES: Nie jest na liście CITES

Skale

Trudność: Gatunek prosty w hodowli
Dostępność: Gatunek często dostępny
Siła jadu: Słaby jad

Statystyki

Dodano przez: Nook
Pomogli: Nook, Mały, AbaddonBCN, TherapoTerra, Takuya, Riberbula,
Dodano: maj 03 2014 18:30
Aktualizowano: lip 01 2020 21:59
Wyświetlenia: 42541
Komentarzy: 0
Nazwa gatunkowa: Pterinopelma sazimai (Nagahama & Fukushima, 2011)
Nazwa angielska Brazilian Blue Tarantula
Gatunek inwazyjny w Polsce Nie
Długość życia 15-20 lat
Występowanie Brazylia


Powiększenie mapy
Hodowla grupowa Hodujemy pojedynczo
Aktywność Nocna, O zmierzchu
Typ terrarium Terrarium umiarkowane
Wielkość terrarium dla dorosłego osobnika 30x30x30 cm
Oświetlenie Oświetlenie niewymagane
UVB Niepotrzebne
Dymorfizm płciowy Dymorfizm widoczny, patrz zakładka Wygląd samca oraz Wygląd samicy
Włoski parzące Typ I, Typ III
Środowisko życia Gatunek naziemny
Informacje wstępne Pterinopelma sazimai to średniej wielkości ptasznik, osiągający długość ciała 6-7cm (rozstaw odnóży około 16 cm).
Podrośnięte i dorosłe osobniki przybierają niebieski kolor na odnóżach i karapaksie a na odwłoku włoski mają czerwony kolor.
Wygląd samca Posiada haczyki na przedniej parze odnóży krocznych oraz bulbusy na nogogłaszczkach. Cechy te pojawiają się dopiero po osiągnięciu dojrzałości płciowej (po przejściu ostatniego procesu linienia) przez samca. Ubarwienie obu płci jest identyczne ale samce są smuklejsze w stosunku do samicy. Dorasta do około 4DC lecz jak w każdym gatunku zdarzają się większe i mniejsze osobniki.
Wygląd samicy Samica osiąga większe rozmiary od samca choć tak jak pisałem w rubryce wyżej, kolorystycznie się od siebie nie różnią.
Na wylince podrostka można również dostrzec spermatekę, podobnie jak u większości gatunków ptaszników.
Cechy szczególne Niebieski kolor tego pająka jest widoczny szczególnie u osobników świeżo po linieniu. Im dłużej minęło od ostatniego linienia tym barwy będą mniej intensywne, jednakże pod światłem niebieski kolor wydaje się być naprawdę intensywny.
Młode osobniki nie są zbyt szczególnie ubarwione, ich kolor jest jednolicie jasnobrązowy, wybarwiać się na niebiesko zaczynają dopiero około L7.
Nie są to zbyt szybkie ptaszniki, jak najbardziej nadają się na pierwszego pająka ze względu na temperament i odporność na błędy.
Jad tego pająka jest słaby, porównywalny z jadem pszczoły.
Temperament można porównać do ptasznika Lasiodora parahybana.
Biotop "Wszystkie okazy znaleziono w wysokich obszarach skalistych, ubogich w roślinność, z ekstremalnymi wahaniami temperatury, opadów i suszy. Ponieważ gleba nie pozwala na wkopanie się, pająki często ukrywają się pod skałami..."
W warunkach hodowlanych utrzymujemy podłoże stale lekko wilgotne w większej części pojemnika/terrarium. Ten gatunek jest dość odporny na przesuszenie lub przelanie czy na wahania temperatury.
Temperatura 24-26°C
Dobrze czuje się w temperaturze pokojowej. Jest to ptasznik niewymagający wysokich temperatur, z racji biotopu jaki zamieszkuje w naturze.
Wilgotność 60-80%
Terrarium Optymalne wymiary dla dorosłej samicy to 30x30x25cm. Terrarium typowe dla ptasznika naziemnego.
Żywienie Dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, szarańcze, karaczany czy też larwy drewnojada (najlepiej te świeże po linieniu).
Rozmnażanie Gatunek w miarę łatwy w rozmnożeniu. Samica osiąga dojrzałość płciową przy wielkości 4,5cm długości ciała i w wieku około 3 lat. Przed kopulacją dobrym rozwiązaniem będzie nakarmienie samicy. Po wpuszczeniu samca do terrarium samicy należy obserwować uważnie zachowanie obu pająków ponieważ z mojego doświadczenia wynika, że samice są często agresywne w stosunku do swojego partnera. Przyda się nam długa pęseta którą w razie potrzeby będziemy mogli obronić samca gdy samica będzie próbowała go atakować.
Kokon jest składany w okresie od 3 do 6 miesięcy po kopulacji mając na uwadze, że ten czas może ulec zmianie w obie strony w zależności od warunków panujących w terrarium. Po 5 tygodniach w kokonie powinny znajdować się już nimfy w pierwszym stadium, tak zwane N1. Po kolejnych kilku tygodniach zaczynają linieć na N2 i i kolejne 4-5 tygodni później powinny pojawiać się pierwsze L1. Ten okres, podobnie jak okres oczekiwania na kokon również może się zmienić w zależności od warunków panujących w inkubatorze.
Z kokonu może wyjść ponad 500 młodych które w stadium L1 będą miały około 5mm rozpiętości odnóży.
Zimowanie Nie zimujemy.
Uwagi Gatunek nadaje się dla początkujących.
Tempo rozwoju tego pająka jest zbliżone do innych blisko spokrewnionych ptaszników naziemnych z ameryki południowej. Z moich obserwacji mogę powiedzieć, że lubi również od czasu do czasu urządzać sobie krótkie głodówki podobnie jak duża część ptaszników naziemnych.
Źródła informacji



0 Komentarze






© 2001-2020 Copyright by terrarium.pl. Korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies (punkt 1.8 regulaminu).