Skocz do zawartości

1 raz na nowej odsłonie? | Problemy z zalogowaniem?


- - - - -      

Pamphobeteus sp. Machala



Załączony obraz: 1.jpg
0. Pamphobeteus sp. Machalla
Załączony obraz: 2.jpg
1. Pamphobeteus sp. Machalla
Załączony obraz: P.sp. machala.jpg
2.

Stan prawny

Aneks UE: Nie jest w Aneksie UE
Ochrona w Polsce: Brak danych
Gatunek niebezpieczny: Nie
CITES: Nie jest na liście CITES

Skale

Trudność: Gatunek umiarkowanie prosty w hodowli
Dostępność: Gatunek o umiarkowanej dostępności
Siła jadu: Brak danych

Statystyki

Dodano przez: Nook
Pomogli: Nook, JmLoVeR,
Dodano: gru 28 2013 20:51
Aktualizowano: wrz 17 2015 13:41
Wyświetlenia: 16998
Komentarzy: 0
Nazwa gatunkowa: Pamphobeteus sp. Machala
Synonimy

Pamphobeteus sp. Sud Ekwador

Nazwa angielska Purple Bloom Tarantula
Gatunek inwazyjny w Polsce Nie
Długość życia Samice 15-20 lat, samce około rok po ostatniej wylince.
Występowanie Ekwador


Powiększenie mapy
Hodowla grupowa Hodujemy pojedynczo
Aktywność Nocna
Dymorfizm płciowy Dymorfizm widoczny, patrz zakładka Wygląd samca oraz Wygląd samicy
Włoski parzące Typ I, Typ III
Środowisko życia Gatunek naziemny
Informacje wstępne

Jest to duży gatunek ptasznika. Dorosłe samice dorastają do 8-9cm DC (aczkolwiek spotykane były jeszcze osobniki jeszcze większe) z rozpartymi odnóżami do 25cm i są potężnie zbudowane. Samce są nieco mniejsze i smuklejsze, dorastają do 6-7cm DC. Gatunek słabo jadowity, jednak potrafi boleśnie ukąsić ze względu na wielkość kłów jadowych. Nadaje się dla początkujących terrarystów, odporny na błędy hodowców. Młode osobnik są bardzo żarłoczne. Charakteryzują się szybkim tempem wzrostu i dużym przyrostem po wylinkach.

Młode osobniki posiadają charakterystyczny czerwono-czarny odwłok z treepattern na którym znajdują się długie czerwone włoski. Tarcza grzbietowa jest ciemna z różowo-białą otoczką, która wraz ze wzrostem pająka nabiera coraz bardziej intensywnego koloru w odcieniu purpury a na całości karapaksu widnieją promieniste linie prowadzące ku środkowi fovea. Odnóża są koloru czarno-srebrnego pokryte czerwonymi włoskami. Cześć udowa odnóży (femur) z czasem nabiera odcień fioletowego koloru

Wygląd samca Dorosłe samce maja na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne - bulbusy, a na pierwszej parze odnóży krocznych haki. Różnią się w ubarwieniu od samic, są znacznie ładniej ubarwione, na całym ciele dominują kolory purpury i fioletu, jedynie odwłok jest czarny.
Wygląd samicy Samice wraz ze wzrostem ku dorosłości tracą kolory. Charakterystyczny treepattern na odwłoku praktycznie całkowicie znika, tak samo dzieje się ze wzorkiem na karapaksie, który wraz z wiekiem blednie i staje się coraz mniej widoczny, u starych samic niemalże całkowicie zanika. Kolor zmienia się od czerni do brązu miedzy linieniem pająka, duży wpływ na barwę ma także podatność na światło słoneczne.
Cechy szczególne Młode osobniki posiadają treepattern, charakterystyczny dla rodzaju wzorek na odwłoku w kształcie "choinki". Często osobniki bywają bardzo nadpobudliwe, w sytuacjach stresowych układają się w charakterystyczny sposób unosząc odwłok ku górze i wyczesują włoski parzące na napastnika.
Biotop Gatunek ten pochodzi z południo-zachodniej części Ekwadoru w rejonie „Machala”. W naturze zasiedla leśne obszary o dość wysokiej względnej wilgotności i temperaturach które często spadają poniżej 20*. Miesiące zimowe od stycznia do kwietnia są bardzo mokre, którym sprzyjają duże opady deszczu.
Temperatura

Temperaturę utrzymujemy na poziomie 24-25°C z nocnymi spadkami do 18-22°C, warto o tym pamiętać aby zapewnić odpowiedni cykl w hodowli.

Wilgotność

Wilgotność utrzymujemy na poziomie 75-80%.

Terrarium Dla dorosłych samic odpowiednie będzie terrarium o wymiarach minimum 45x40x30, jako podłoże można zastosować torf kwaśny lub substrat kokosowy. Warstwa podłoża powinna wynosić minimum 10cm, jako kryjówkę najlepiej zastosować kawałek korzenia, pomiędzy którym pająk wykopie sobie norkę, można także zastosować tubę korkową. Warto także w terrarium umieścić miseczkę z woda oraz zasadzić żywe rośliny, które pomogą utrzymać odpowiednia wilgotność.
Żywienie Z żywieniem tego gatunku nie ma problemów, zarówno młode jak i dorosłe osobniki bardzo chętnie przyjmują pokarm. Karmówkę dobieramy stosownie do wielkości pająka, młode osobniki karmimy średnio co 2-3 dzień, dorosłe osobniki raz na 1-2 tygodnie. Należy pamiętać aby urozmaicić pokarm podawany ptasznikom, pomoże to w dostarczeniu odpowiednich składników odżywczych.
Rozmnażanie Rozmnażanie tego gatunku nie należy do najłatwiejszych. Sam proces kopulacji najczęściej przebiega bez problemu, samica nie jest agresywna w stosunku do samca, należny jednak pamiętać by przed zbliżeniem dobrze podkarmić parkę. Po udanej kopulacji samica zaczyna żerować i pochłania duże ilości pożywienia. Kokon najczęściej składają po kilku miesiącach (4-6) od kopulacji, jednak znane są przypadki, że samice składały kokony po 8-9 miesiącach. Znajduje się w nim około 150 jajeczek z których po kilku tygodniach wychodzą nimfy (czas ten zależy od warunków jakie panują w terrarium samicy z kokonem). Podobno dobrym sposobem jest dopuszczanie pary jesienią a następnie zimowanie samicy do momentu ocieplenia. Według hodowców dobrze jest obniżyć wilgotność w procesie inkubacji kokonu nawet do 60%. Kokon ma wygląd spłaszczonego placka i jest pokryty włoskami parzącymi przez samicę. Gatunek coraz bardziej powszechny w hodowlach. W Polsce i Europie do kilku rozmnożeń w ciągu roku.
Uwagi Gatunek nigdy nie został opisany. Niegdyś często mylony z innymi gatunkami z rodzaju.
Źródła informacji



0 Komentarze






© 2001-2019 Copyright by terrarium.pl. Korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies (punkt 1.8 regulaminu).