Skocz do zawartości

1 raz na nowej odsłonie? | Problemy z zalogowaniem?


- - - - -      

Aphonopelma bicoloratum



Załączony obraz: 10.jpg
0. Aphonopelma bicoloratum
Załączony obraz: 12.jpg
1. Aphonopelma bicoloratum
Załączony obraz: 11.jpg
2. Aphonopelma bicoloratum

Stan prawny

Aneks UE: Nie jest w Aneksie UE
Ochrona w Polsce: Brak danych
Gatunek niebezpieczny: Nie
CITES: Nie jest na liście CITES

Skale

Trudność: Gatunek umiarkowanie prosty w hodowli
Dostępność: Brak danych
Siła jadu: Brak danych

Statystyki

Dodano przez: Brysiu
Pomogli: Nook, Mały, docfaq, lukaszbojarski,
Dodano: gru 10 2013 20:15
Aktualizowano: cze 03 2019 18:37
Wyświetlenia: 790
Komentarzy: 0
Nazwa gatunkowa: Aphonopelma bicoloratum (Struchen, Brändle & Schmidt, 1996)
Nazwa angielska Mexican Bloodleg Tarantula
Nazwa czeska Sklípkan vícebarevný
Gatunek inwazyjny w Polsce Nie
Występowanie Meksyk


Powiększenie mapy
Hodowla grupowa Hodujemy pojedynczo
Aktywność Nocna, O zmierzchu
Typ terrarium Terrarium stepowe
Wielkość terrarium dla dorosłego osobnika 30x30x30 cm
Oświetlenie 14 godzin
UVB Niepotrzebne
Włoski parzące Typ III
Środowisko życia Gatunek naziemny
Informacje wstępne

Bardzo podobne do ptasznika z gatunku Brachypelma boehmei. Istnieją 3 widoczne różnice:

  • Brachypelma boehmei ma gęsto owłosione kończyny, Aphonopelma bicoloratum mniej. Ten pierwszy ma odwłok porośnięty rzadkimi, perłowymi włoskami, natomiast ten drugi ma te włoski czerwone, jest ich więcej i są wyraźnie dłuższe
  • Brachypelma boehmei prawie bez wyjątku wyczesują włoski parzące z odwłoka, natomiast Aphonopelma bicoloratum prawie wcale tego nie robią.
  • Brachypelma boehmei posiada narząd strydulacyjny na przedniej powierzchni uda pierwszej nogi (widoczny pod mikroskopem lub gołym okiem u większych osobników), natomiast Aphonopelma bicoloratum tego narządu nie posiadają
Samiec identycznie ubarwiony jak samica do momentu zrzucenia ostatniej wylinki. Po osiągnięciu dojrzałości płciowej jego barwa diametralnie się zmienia. Odnóża robią się czarne, wzdłuż których widoczne są jedynie pomarańczowe prążki. Karapaks - u żółwi grzbietowa (wypukła) część pancerza składająca się z rogowej warstwy tarczek, które leżą na warstwie płytek kostnych. U stawonogów (owady, pajęczaki, skorupiaki) twarda grzbietowa powłoka zewnętrzna ciała.' class='bbc ipSeoAcronym'>Karapaks jest ciemnopomarańczowy, odwłok zaś czarny z rudymi włosami.
Wygląd samca

Samiec osiąga do 5,5-6 cm DC.

Wygląd samicy

Samica osiąga do 7-8 cm DC.

Biotop

Tereny półpustynne i pustynne.

Temperatura

26-30°C w dzień, 20°C w nocy.

Wilgotność

60-70%.

Rozmnażanie

Ze względu na trudny dostęp do samców, gatunek ten jest rzadko rozmnażany w hodowlach. Gdy jednak uda się już skompletować dorosłą parę, a samica jest dobrze odkarmiona, do kopulacji na ogół dochodzi szybko. Po około 6-8 miesiącach, samica tworzy kokon w którym znajduje się kilkaset jaj.

  • Liczba jaj w kokonie: 400-600
Uwagi

Gatunek łatwy w hodowli, nie sprawiający problemów początkującym hodowcom. Rzadko przejawia agresję.

Źródła informacji



0 Komentarze






© 2001-2019 Copyright by terrarium.pl. Korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies (punkt 1.8 regulaminu).